W 1936 r. zwyciężył w zorganizowanym przez ukazujący się w Bydgoszczy Tygodnik Sportowy plebiscycie na najlepszego sportowca PomorzaRyszard Wryk, Sport olimpijski w Polsce 1919-1939: biogramy olimpijczyków, Wydawn. Poznańskie 2006, str. 36.

W czasie wojny obronnej 1939 walczył w stopniu bosmana w obronie Gdyni jako zastępca dowódcy placówki na wzgórzu 133. Został ranny i wzięty do niewoli, z której uciekł. Podczas okupacji przebywał w Lublinie, pracując w dziale telekomunikacyjnym stacji kolejowej.

11 sierpnia 1944 wstąpił na ochotnika do wojska. Ukończył Centralną Szkołę Oficerów Polityczno-Wychowawczych w Lublinie i otrzymał awans na stopień podporucznika oraz skierowanie na stanowisko zastępcy dowódcy kompanii w Marynarce Wojennej.

26 lutego 1946 został zdemobilizowany i podjął pracę w Polskich Liniach Oceanicznych jako steward gospodarczy i ochmistrz.