Współczesne samoloty generują energię w głównym silniku lub na dodatkowej turbinie zwanej pomocniczym układem zasilania, który zazwyczaj znajduje się na końcu kadłuba lub na komorze podwozia chowanego. Ilość mocy generowanej przez RAT jest zależna od prędkości samolotu. Im szybciej leci samolot, tym RAT będzie produkował więcej energii. W dzisiejszych czasach RAT zazwyczaj zamontowany jest na kadłubie. Wysuwanie następuje ręcznie lub automatycznie w przypadku awarii zasilania. W przypadku awarii systemu zasilania do wysunięcia RAT wykorzystywana jest energia zgromadzona w akumulatorach.
thumb|200px|left|Me 163B Komet, turbina powietrzna zamontowana na dziobie Turbina powietrzna znalazła zastosowanie w lotnictwie wojskowym, które musi być przygotowane na nagłe awarie systemów zasilania. Również wiele współczesnych samolotów pasażerskich wykorzystuje RAT. W latach 60. XX wieku Vickers VC-10 zadebiutował jako pierwszy samolot pasażerski wyposażony w RAT. Airbus A380 wyposażony jest w turbinę powietrzną o największej na świecie średnicy: 1,63 m. Zwykle wykorzystywana jest jednak turbina o średnicy około 80 cm. Typowa turbina wykorzystywana w lotnictwie pasażerskim jest w stanie wyprodukować od 5 do 70 kW mocy. Mniejsze, poruszające się z mniejszą prędkością jednostki produkują ok.