.
Od momentu powstania Związku Południowej Afryki Afrykanerzy współrządzili wraz z Brytyjczykami.
Okres apartheidu W latach 1949–1994 władzę sprawowała Partia Narodowa, zyskując poparcie zdecydowanej większości elektoratu afrykanerskiego. Partia Narodowa zapoczątkowała politykę apartheidu, czyli system rasistowskiej dyskryminacji nie-białych mieszkańców kraju. Apartheid został uznany przez Organizację Narodów Zjednoczonych za zbrodnie przeciwko ludzkości rezolucją Zgromadzenia Ogólnego ONZ 2443 (XXIII) z dnia 30 listopada 1968 roku. W tym okresie Afrykanerzy stanowili 17% ludności kraju i posiadali 87% ziemi, kontrolowali całą infrastukturę i gospodarkę kraju. Wszyscy nie-biali mieszkańcy kraju byli pozbawieni praw obywatelskich i w większości żyli w ubóstwie.
Po upadku apartheidu Według cenzusu z 1996 roku w 2 lata po upadku apartheidu w RPA mieszkało 2,5 mln Afrykanerów (wielkość populacji nie uległa zmianie w porównaniu z danymi z 1985 roku).
Rząd ANC po upadku apartheidu rozpoczął reformę rolną. Ma ona dwa aspekty: restytucja i redystrybucja.