późnogr. πικος pikos ‘dzięcioł’, od łac. picus ‘dzięcioł’). Gatunek typowy: Bonaparte wymienił kilka gatunków – Picus leucotos , Picus uralensisPodgatunek P. leucotos. , Picus medius i Picus minor – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Picus leucotos . Dendrotypes: gr. δενδρον dendron ‘drzewo’; τυπτω tuptō ‘uderzyć’. Gatunek typowy: autorzy wymienili kilka gatunków – Picus macei , Picus analis (= Picus minor ) i Dendrotypes nesiotes (= Picus canicapillus ) – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Picus macei . Xylurgus: gr. ξυλον xulon ‘drzewo, drewno’; -ουργος -ourgos ‘pracownik’, od εργον ergon ‘praca’, od εργω ergō ‘wykonywać pracę, pracować’. Sapheopipo: gr. σαφης saphēs, σαφεος sapheos ‘odrębny’; πιπω pipō ‘dzięcioł’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Picus noguchii .
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki: Dendrocopos hyperythrus – dzięcioł rdzawobrzuchy Dendrocopos macei – dzięcioł płowy Dendrocopos analis – dzięcioł pręgosterny Dendrocopos atratus – dzięcioł birmański Dendrocopos darjellensis – dzięcioł żółtouchy