thumb|Amerykański A-20 Havoc tuż po udanym ataku na japoński transportowiec metodą bombardowania z odbicia. Wewak, Nowa Gwinea, marzec 1944 Bombardowanie z odbicia (ang. skip bombing) – metoda bombardowania z małej wysokości dostosowana do użycia przeciwko okrętom i statkom transportowym Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej przez majora Williama Benna z 63. Dywizjonu 43. Grupy Bombowej 5. Armii Powietrznej Sił Powietrznych Armii Stanów Zjednoczonych podczas II wojny światowej na południowo-zachodnim Pacyfiku. Opracowanie bombardowania z odbicia przypisuje się generałowi George’owi Kenneyowi...
Po raz pierwszy bombardowanie z odbicia zostało użyte w bazie Rabaul na Nowej Brytanii. 5 Armia Powietrzna Stanów Zjednoczonych użyła bombowców B-25 do ataku i zniszczenia japońskich statków. Bombardowanie z odbicia okazało się bardzo skuteczną techniką i zaczęło być szerzej wykorzystywane. Jedyną wadą było to, że bombardowanie z odbicia wymagało perfekcyjnych umiejętności od załogi bombowca. Czasem bomby wybuchały zbyt szybko lub w niektórych przypadkach tonęłyDr. Carlson, Florida Gulf Coast University..