Następnie, ominąwszy łukiem pasmo górskie Medicine Bow i przekroczywszy rzekę Platte Północna, znów skręcał na zachód i – biegnąc wzdłuż dzisiejszej drogi międzystanowej nr 80 – łączył się ze szlakami oregońskim i mormońskim.
Rys historyczny W roku 1849 porucznik Abraham Buford, wiozący pocztę z Santa Fe na wschód, skręcił w McPherson w Kansas na południe wkraczając na właśnie wytyczony nowy szlak i dotarł do Fortu Gibson w Oklahomie, a następnie innym szlakiem do pobliskiego Fort Smith w Arkansas. Od roku 1850 szlak był powszechnie wykorzystywany przez poszukiwaczy złota, osadników, poganiaczy stad bydła, jak również przez Czirokezów.
W tymże 1850 roku uczestnicy jednej z karawan wozów odkryli złoto w potoku Ralston, który jest dopływem Clear Creek na północ od dzisiejszego Denver. Wieść o odkryciu doprowadziła do wyprawy w roku 1858 i kolejnej gorączki złota w 1959.
W latach sześćdziesiątych XIX wieky część szlaku czirokezów od północnego Kolorado do Fortu Bridger w Wyoming została włączona do szlaku lądowego i używana jako droga dla dyliżansów utrzymujących komunikację pomiędzy Kansas a Salt Lake City w stanie Utah.
Wzdłuż szlaku grasował rabuś i koniokrad L.H. Musgrove.
Bibliografia Lee Whiteley: The Cherokee Trail: Bent's Old Fort to Fort Bridger,
Kategoria:Amerykański Zachód Kategoria:Szlaki