1 lutego 1915, po ukończeniu szkoły, został mianowany chorążym i przydzielony do 163 zapasowego pułku piechoty ().
19 sierpnia 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w piechocie, „w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej”. Pełnił wówczas służbę w Oddziale IV Naczelnego Dowództwa. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Oddziale IIIa Biura Ścisłej Rady Wojennej w Warszawie, a jego oddziałem macierzystym był wówczas Oddział V Sztabu Generalnego. W latach 1921–1922 był słuchaczem Kursu Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. 3 maja 1922 roku zweryfikowany został w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 179. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Po ukończeniu kursu przydzielony został do Oddziału IV Sztabu Generalnego. W czasie siedmioletniej służby w Sztabie Generalnym pozostawał oficerem nadetatowym 55 pułku piechoty. 31 marca 1924 roku awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 67. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 15 listopada 1924 roku przydzielony został do macierzystego pułku na stanowisko dowódcy III batalionu detaszowanego w Rawiczu. Latem 1929 roku wyznaczony został na stanowisko szefa sztabu Korpusu Ochrony Pogranicza w Warszawie.