objął dowództwo kompanii roboczej batalionu zapasowego sztabu Korpusu, a następnie pododdziału bojowego w kompanii weterynaryjnej. Na pocz. stycznia 1945 r. został odkomenderowany jako oficer łącznikowy do Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji, w których w stopniu kapitana objął funkcję adiutanta dowódcy tyłów płk. G. W. Saksa. Dostał się do niewoli amerykańskiej, ale zbiegł. Zamieszkał w Monachium, gdzie wykładał na uniwersytecie dla uchodźców, zorganizowanym przez UNRRA. Po 2 latach wyjechał do Brazylii. Ministerstwo rolnictwa skierowało go na południe do miasta Pelotas, gdzie współtworzył instytut naukowo-badawczy. Zajmował się też entomologią. Brał udział w corocznych kongresach entomologicznych. Napisał z tej dziedziny 2 książki. Był autorem licznych artykułów w pismach naukowych. Ponadto prowadził zajęcia z antykomunizmu zarówno dla pracowników instytutu, jak też wojskowych brazylijskich.
Linki zewnętrzne
Bibliografia Kirył M. Aleksandrow, Офицерский корпус армии генерала – лейтенанта А. А. Власова, 1944 – 1945, 2001
Kategoria:Wojskowi Imperium Rosyjskiego Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Biali Rosjanie współpracujący z III Rzeszą Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1989