Od 1901 pracował jako dyrektor biura wydawnictwa książek szkolnych Namiestnictwa Galicyjskiego. Od 1905 rewident a następnie od 1910 radca rachunkowy NamiestnictwaSzematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1906, s. 9; 1907, s. 9; 1908, s. 9; 1909, s. 5; 1910, s. 5; 1911, s. 5; 1912, s. 5; 1913, s. 5;Kronika, Zmarli, "Kurier Lwowski" nr 8 z 6 stycznia 1916, s. 3, ANNO – wersja elektroniczna. W 1913 roku przeszedł w stan spoczynku.
Pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
Odznaczenia Odznaczony orderem Żelaznej Korony klasy III (1900).
Rodzina Urodził się w rodzinie greckokatolickiego duchownego, syn księdza Juliana Ochrymowicza proboszcza w Uryczu w pow. skolskimЛеонід Тимошенко, Учитель Івана Франка, бургомістр Дрогобича Ксенофонт Охримович, "Україна: культурна спадщина, національна свідомість, державність", Вип. 21, 2012, С. 732-737 – Według Jerzego Zdrady był synem Iwana, urzędnika i kontrolera kasy magistratu w Haliczu. i Ranegundy z MillerówRanegunde Ochrymowicz – Geni – online [29.05.2020]. Dwukrotnie żonaty: w 1868 z Augustyną z domu Kurzweil, z którą miał córkę Olgę, w 1892 z Wilhelminą z Amerlingów córką znanego malarza wiedeńskiego Friedricha von Amerlinga (1803–1887)Poseł Ksenofont Ochrymowicz, "Kurier Lwowski" nr 196 z 15 lipca 1892, s.3 ANNO – wersja elektroniczna.