Gdy Kreon chce cofnąć swoją decyzję, do jego pałacu przybywa posłaniec z wieścią o samobójstwie jego syna, Hajmona. Gdy o tej nowinie dowiaduje się jego matka, Eurydyka, z rozpaczy odbiera sobie życie. Dramat kończy się dyskusją Kreona z chórem, który przestrzega go przed łamaniem boskich praw i wytyka jego pychę: "Na pychę słowa w człowieku, I w klęsk odmęcie – rozumu i miary W późnym nauczą go wieku".
Poszczególne części utworu Prolog – przedstawia rozmowę Antygony z Ismeną Parodos – pierwszy występ Chóru Epeisodion – dialogi bohaterów Stasimon – kolejne występy Chóru Exodos – zakończenie utworu, podsumowanie wydarzeń przez Chór
W tym utworze epeisodion i stasimon występują po 5 razy.
Zobacz też
Antygona w mitologii greckiej Antygona w Nowym Jorku (sztuka teatralna Janusza Głowackiego)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Polskie wydania dramatu w bibliotece Polona
Kategoria:Dramaty Sofoklesa Kategoria:Utwory literackie oparte na mitologii grecko-rzymskiej