Stosuje dierezę. Nomina sacra pisane są w skróconej formie (κυ dla κυριου, υν dla υιον, Ιν dla Ιησουν, Ιυ dla Ιησου, θς dla θεος).
Tekst Grecki tekst kodeksu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną, bliską tekstualnie dla Kodeksu Synajskiego. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II.
Pełny tekst fragmentu:
Verso [απο τ]ων [αμ]αρ[τιων αυ των τουτο δε ολον [γεγονεν ινα πληρωθη το ρη[θεν υ πο κυ δια του προφητ[ου λε γοντος ιδου η [θ] παρθενος εν γαστρι εξει και τεξετε υν και καλεσουσι το ονο μα αυτου Εμμανουηλ ο [εσ]τιν μεθερμηνευομε [νον] μεθ ημων ο θς εγερ [θεις δε] Ι[ω]σηφ απο του υπ [νου εποιη]σεν ως προς [εταξεν αυτ]ω ο αγγελ[ος Recto [νωσκεν] αυ[την εως ου ε [τεκεν υ]ν και εκαλεσε[ν το [ονο]μα αυτου Ιν του δε Ιυ γεννηθεντος εν βη θλεεμ της Ιουδαιας εν η μεραις Ηρωδου του βασι λεως ιδου μαγοι απο ανα τολων παραγενοντοεις Ιεροσολυμα λεγοντε [που εστιν ο τε[ι]χθεις βα[σιλευς των Ιουδαιων ει[δομεν γαρ αυτου το[ω αστερα εν [τ]η ανατο[λη]
Warianty tekstowe
Dwa warianty kodeksu są cytowane w krytycznych wydaniach tekstu Nowego Testamentu. W Ewangelii według Mateusza Ewangelisty 1,24 wspiera wariant εγερθεις zgodnie z rękopisami: Sinaiticus, Vaticanus, C, Z, rękopisy rodziny f1.