W latach 1994–2001 pełnił funkcję przewodniczącego Zgromadzenia Czarnogóry. Działał też w jednej z izb parlamentu Federalnej Republiki Jugosławii, W trakcie konfliktu w DPS między Momirem Bulatoviciem i Milem Đukanoviciem, głównie na tle wsparcia serbskiego przywódcy Slobodana Miloševicia, opowiedział się po stronie drugiego z nich. Po odejściu z funkcji przewodniczącego parlamentu zajął się działalnością partyjną jako wiceprzewodniczący socjalistów, wykonując również nadal mandat deputowanego. Popierał politykę Mila Đukanovicia, który zaczął dążyć do niepodległości Czarnogóry.
W lutym 2003 w miejsce Federalnej Republiki Jugosławii powstało nowe państwo – Serbia i Czarnogóra. W marcu federalny parlament wybrał Svetozara Marovicia na funkcję prezydenta federacji. Polityk stanął także na czele rady ministrów państwa (odrębny urząd premiera został zniesiony). Zakres kompetencji głowy państwa pozostawał znacznie ograniczony. Zakończył urzędowanie w czerwcu 2006, gdy wspólne państwo przestało istnieć.