Z całej rodziny Blumentala wojnę przeżyli jedynie Mojżesz i Nachman.
Na początku 1945 roku przyjechał do Lublina, następnie został członkiem Centralnej Żydowskiej Komisji Historycznej. Niedługo później wraz z CŻKH przeniósł się do łodzi, latem 1946 roku objął stanowisko dyrektora komisji. W 1947 roku objął funkcję pierwszego dyrektora Żydowskiego Instytutu Historycznego. Od 1948 roku był redaktorem periodyku „Bleter far Geszichte”. Pełnił funkcję biegłego podczas procesów Amona Götha i Rudolfa Hößa, wraz z m.in. Józefem Kermiszem brał udział w wyjazdach Głównej Komisji Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce do obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem.
Zaangażował się także w działalność Żydowskiego Komitetu Ziomków Lubelskich w Polsce, brał udział w przygotowaniu lubelskiej księgi pamięci. Był także autorem słownika terminów używanych przez władze okupacyjne w Polsce pod tytułem Słowa niewinne.