Historia Najwcześniejsze wzmianki Herb po raz pierwszy pojawił się w XVI wieku. Pierwsze przedstawienia herbu pochodzą z Gniazda cnoty (1578) i Herbów rycerstwa polskiego (1584) Paprockiego oraz Orbis Polonus Szymona Okolskiego (1642).
Legenda herbowa Według legendy przytaczanej przez Niesieckiego, herb ten miał otrzymać ruski rycerz Sień, albo Siemian od książąt ruskich za wojenne czyny.
Etymologia Nazwa nierozpoznana. Legenda herbowa sugeruje imionowe pochodzenie nazwy.
Herbowni Lista sporządzona została na podstawie wiarygodnych źródeł, zwłaszcza klasycznych i współczesnych herbarzy. Zwraczamy jednak uwagę na częste zjawisko przypisywania rodom szlacheckim niewłaściwych herbów, szczególnie nasilone w czasie legitymacji szlachectwa przed zaborczymi heroldiami, co zostało następnie utrwalone w wydawanych kolejno herbarzach. Podkreślamy także, że identyczność nazwiska nie musi oznaczać przynależności do danego rodu herbowego. Przynależność taką mogą bezspornie ustalić wyłącznie badania genealogiczne.
Lista nazwisk znajdująca się w artykule pochodzi z Herbarza polskiego Tadeusza Gajla:
Lachowicki, Mizgier, Moczydłowski, Sieniuta, Sieniutowicz, Sienkiewicz, Sierniuta, Skiper, Sokolnik, Szuszkiewicz.
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Przypisy
Kategoria:Herby szlacheckie