Okres międzywojenny W 1920 r. podjął pracę na polskim Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie jako docent w Katedrze Prawa Narodów. W 1924 r. został mianowany profesorem nadzwyczajnym i kierownikiem tej Katedry (przyjmując nominację odrzucił jednocześnie ofertę pracy ponownie w Berkeley). W 1929 r. awansowany na profesora zwyczajnego; od 1930 do września 1939 kierował Studium Dyplomatycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Jego wychowankami byli m.in. Stanisław Hubert, Kazimierz Grzybowski, Zenon Wachlowski. Absolwentem szkoły dyplomatycznej był również Jan Karski.
W latach 1934–1937 pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa. Głosił wykłady gościnnie z interpretacji traktatów w Akademii Prawa Międzynarodowego w Hadze (1927–1928, 1962) oraz z prawa międzynarodowego na uniwersytetach w Pradze (1929), Jassach (1934), Londynie (1937). W latach 1927–1928 pełnił funkcję sędziego ad hoc w Stałym Trybunale Sprawiedliwości Międzynarodowej w Hadze.
We Lwowie mieszkał przy ul. Supińskiego 11a. W okresie międzywojennym często odwiedzał Sanok i przebywał w Falejówce, gdzie nabył majątek ziemski wraz z dworem i parkiem o powierzchni 175 haEdward Zając, Szkice z dziejów Sanoka, s. 30.. Był ostatnim właścicielem Falejówki.