jako broń załóg wozów bojowych i oddziałów specjalnych filipińskiej piechoty morskiej.
Wersje M3 – pierwsza wersja seryjna M3A1 – wersja zmodernizowana z 1944 roku z wieloma usprawnieniami: brak korby do napinania zamka, w zamian zamek napinany palcem wkładanym w specjalne wycięcie, wzmocniona sprężyna powrotna w celu uniknięcia zacięć broni, większe okno wylotowe łusek, wzmocnione przyrządy celownicze, wbudowany w kolbę przyrząd do ładowania magazynków.
Konstrukcja Pistolet maszynowy M3 był indywidualną bronią samoczynną działającą na zasadzie odrzutu zamka swobodnego i strzelającą z zamka otwartego. Mechanizm spustowy nie posiadał przełącznika rodzaju ognia, ale ze względu na niską szybkostrzelność (400–450 strzałów na minutę) przy pewnej wprawie można było strzelać także ogniem pojedynczym. Zamek był napinany korbą umieszczoną z prawej strony mechanizmu spustowego, później zastąpioną specjalnym wycięciem na palec. Zasilanie odbywało się z 30 nabojowych magazynków pudełkowych o charakterystycznym kształcie zwężającym się ku górze. Naboje były ułożone w magazynku dwurzędowo, ale przy samej górze magazynek zwężał się i naboje układały się w jeden rząd.