Do innych rzek wpadających do Bałtyku należą: Gauja – 452 km i Windawa (Venta) – 346 km (178 km w granicach kraju). Poza Dźwiną większe znaczenie gospodarcze ma tylko Lelupa, pozostałe rzeki są jedynie częściowo wykorzystywane. Główną przyczyną jest duże wahanie wodostanów cieków wodnych i występowaniem progów skalnych.
Łotwa jest zasobna w jeziora, z których ogromna większość jest pochodzenia glacjalnego. W kraju występuje około 3000 jezior, które zajmują łącznie 1/6 powierzchni kraju. Największe to: Łubań (90 km²) i Raźno (53,5 km²), najgłębsze – Ruszona (do 30 m).
thumb|300px|Nizinny krajobraz Łotwy
Flora i fauna Łotwa leży w strefie lasów mieszanych, gdzie przeważają gatunki iglaste. Udział sosny w lasach Łotwy wynosi 52%, świerka 20%, zaś z drzew liściastych powszechna jest brzoza, której udział wynosi 15%. W niektórych kompleksach leśnych proporcje są odwrotne, przeważają drzewa liściaste. Łotwa jest bardzo zalesionym państwem, udział lasów wynosi aż 47,4%, największe kompleksy leśne znajdują się na Półwyspie Kurlandzkim i nad brzegami Dźwiny. Największy udział lasów znajdziemy w rejonie Ventspils (ok. 60% powierzchni), najmniejszy w rejonie Bauska (28,8%)As-: Lesy a lesníctvo v Lotyšsku, [w:] „Lesník” nr 7-8/2001, s. 26.. Duże obszary leśne występują także w północno-wschodniej części kraju.