Ogień kierowany jest przy pomocy radaru artyleryjskiego MR-123 Wympieł.
Armata AK-630 była jedną z pierwszych systemu CIWS. Była następcą zestawu artyleryjskiego AK-230. Rozwój broni został nakazany postanowieniem Rady Ministrów ZSRR z 15 lipca 1963 roku. Zestaw był rozwijany pod oznaczeniem fabrycznym A-213. Prototypy powstały w 1964 roku, po czym rozpoczęto ich próby. Produkcję dział rozpoczęto w 1969 roku w zakładzie nr 535 w Tule, produkując cztery sztuki, a w kolejnym roku 12. Produkcję systemów radarowego naprowadzania podjęto w 1970 roku. Próby państwowe prowadzono od 18 maja 1971 roku i dalej w 1972 roku na doświadczalnym kutrze rakietowym proj. 205PE. Po dalszych poprawkach zestaw 6 stycznia 1976 roku został oficjalnie przyjęty na uzbrojenie pod oznaczeniem AK-630. W 1979 roku prowadzono próby zmodernizowanej wersji AK-630M, w której płaski magazyn amunicji zastąpiono bębnowym, przyjętej na uzbrojenie 26 sierpnia 1980 roku. W sumie wyprodukowano ponad 1000 zestawów AK-630 i AK-630M i uzbrojono w nie ponad 400 okrętów radzieckich oraz kilkadziesiąt eksportowych.
Kolejną wersją systemu był AK-630M1-2 Roj wyposażony w dwa szybkostrzelne działka 30 mm, o łącznej szybkostrzelności 10 tys.