W kwietniu 1984 roku astronauci misji STS-41-C wahadłowca Challenger przechwycili SMM i naprawili uszkodzenia. Udana operacja przedłużyła życie satelicie, który dzięki temu był na orbicie w momencie wybuchu supernowej SN 1987A i wykrył pochodzące od niej promieniowanie gamma. W naprawie wykorzystano moduł manewrowy z własnym napędem – napędzany azotem plecak MMU, umożliwiający astronaucie George’owi Nelsonowi dotarcie do satelity i bezpieczne sprowadzenie go do ładowni promu kosmicznego w celu wykonania naprawy.
Odkrycia Satelita SMM podczas niemal 10 lat swojej misji zaobserwował około 12 000 rozbłysków słonecznych i ponad 1200 koronalnych wyrzutów masy. W 1985 roku dzięki aparaturze Solar Maxa zarejestrowano jeden z największych dotąd obserwowanych wybuchów na Słońcu.
Przypisy
Bibliografia NSSDC Master Catalog Encyclopedia Astronautica
Kategoria:1980 w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Amerykańskie sztuczne satelity Kategoria:Eksploracja Słońca Kategoria:Heliofizyka Kategoria:Loty kosmiczne w 1980 Kategoria:NASA Kategoria:Satelity naukowo-badawcze