Biurko z rękopisem powieści trafiło do rupieciarni w Abbotsford.
W 1813 roku niepowodzenie jego ostatniego poematu Rokeby i rosnące potrzeby finansowe związane z budową Abbotsford i kłopotami pieniężnymi jego przyjaciela i wydawcy, skłoniły pisarza do poszukiwania innych źródeł dochodu. Sukces powieści Marii Edgeworth (poruszających tematykę irlandzką) i fala podobnych powieści (Lady Morgan, Jane Porter, Elizabeth Hamilton) dał Scottowi impuls do podjęcia się podobnego przedsięwzięcia: ukazania w prozie dawnych mieszkańców Szkocji i ich obyczajów. Przez przypadek, szukając haczyków do wędki, znalazł wiosną 1814, w skrytce biurka, brulion rozpoczętej przed laty powieści. Zawarty w powieści element autobiograficzny, natchnął pisarza do pracy. Powieść powstała w błyskawicznym tempie. Pisarz napisał tomy II i III, obejmujące akcję do przyjazdu bohatera do siedziby Fergusa, pomiędzy 4 czerwca a 1 lipca 1814 roku.
7 lipca powieść ukazała się u Archibalda Constable’a w Edynburgu i Longmana, Hursta, Reesa, Orme’a and Browna w Londynie. Pisarz wydał ją anonimowo.