Planowano wymianę jednostki napędowej na silnik wysokoprężny Saurera CT1D (PZInż. 155) lub nowej, polskiej konstrukcji PZInż. 725 (benzynowy). Silniki te były lżejszeZastosowano w benzynowym elementy aluminiowe w miejsce żeliwnych, wysokoprężny miał nieco mniejszą pojemność niż dotychczas używany PZInż. 235 (BLDb). od dotychczas używanej jednostki napędu, co pozwalało na pogrubienie pancerza. Oba nowe silniki miały też mniejszy rozmiar, co pozwalało na powiększenie przedziału bojowego załogi, zwiększając tym samym komfort użytkowania. Poprawiły się też możliwości obronne czołgu, można było z tyłu kadłuba zastosować pancerz pełny w miejsce dotychczasowego elementu wentylacyjnego.
W maju 1938 PZInż. zamontował w jednym z produkowanych czołgów (nr rejestracyjny 1766) silnik CT1DPismo PZInż. do Biura Badań Technicznych Broni Pancernych z dnia 25 maja 1938: CAW, Biuro Badań Technicznych Broni Pancernych, I.342.4.20.. Jesienią tego samego roku wykonano próby poligonowe (czołg w starym opancerzeniu, ale dodatkowo obciążony) tak zmodyfikowanego czołgu w Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych w ModliniePismo Dowództwa Broni Pancernych z dnia 2 listopada 1938: CAW, Biuro Badań Technicznych Broni Pancernych, I.342.4.20..