Kryteria podobieństwa określają zatem w jaki sposób możliwe jest odniesienie wyników obserwacji zwykle niewielkich układów modelowych do analizy układów rzeczywistych.
Istnienie nietrywialnych kryteriów podobieństwa dotyczy układów nieliniowych (w układach liniowych zachodzi liniowe skalowanie i kryteria podobieństwa stają się trywialne), o skomplikowanych równaniach niedopuszczających zwykle rozwiązania w sposób analityczny a nawet numeryczny. Dotyczy to zwłaszcza problemów mechaniki płynów.
Analiza wymiarowa Typowym narzędziem pozwalającym uzyskiwać kryteria podobieństwa jest analiza wymiarowa. Postępowanie to polega na takim przedstawieniu równań opisujących zjawisko, aby wszystkie wielkości w nim występujące wyrazić w sposób bezwymiarowy, niemianowany. Zatem na przykład jeśli w układzie występuje prędkość v to przedstawiamy ją jako iloczyn bezwymiarowej wielkości w, i prędkości reprezentatywnej, typowej bądź średniej v0. Tym samym wprowadzamy w równanie następującą zależność v = v0*w. Postępując podobnie z innymi mianowanymi wielkościami i grupując odpowiednio wyrazy uzyskujemy równania które zawierają bezwymiarowe pola takie jak w, oraz pewną liczbę bezwymiarowych stałych, takich jak liczba Reynoldsa, (Re) czy liczba Macha, (M).