ha (z tego sam rezerwat miał 200 tys. ha), później jego zasięg silnie się zmieniał i obecnie wynosi 263 200 ha, w tym 15 tys. ha przybrzeżnych wód Bajkału, które dołączono do rezerwatu w 1958 r. W 1986 r. uznano go za rezerwat biosfery UNESCO. W 1996 roku wraz z jeziorem Bajkał i jego okolicami (Nadbajkalski Park Narodowy, Zabajkalski Park Narodowy, Rezerwat Bajkalsko-Leński, Bajkalski Rezerwat Biosfery) został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO pod nazwą „Jezioro Bajkał”. W 2004 roku został zakwalifikowany przez BirdLife International jako ostoja ptaków IBA. Od 1953 r. w rezerwacie działa muzeum przyrody.
W momencie założenia rezerwatu w 1916 r. wysiedlono z tego obszaru niezbyt liczną społeczność (w głównej osadzie Sosnowka mieszkało 19 rodzin) żyjących tu od wieków Ewenków.
Na terenie rezerwatu z rzadkich ptaków gniazduje bielik, bocian czarny. Liczna jest populacja orzechówki, która na tym obszarze odżywia się w dużej mierze nasionami sosny syberyjskiej, potocznie zwanej w Rosji cedrem.