Z mandżurskiego pogranicznego miasta Sachalian były transportowane dostawy uzbrojenia i wyposażenia wojskowego. W powstaniu wzięli udział Kozacy amurscy i miejscowi chłopi. Łączna liczebność sił powstańczych doszła do 4 tys. ludzi. Do poł. stycznia powstanie rozszerzyło się na obszar wołości gilczyńskiej, tambowskiej, nikołajewskiej i jerkojeckiej powiatu błagowieszczeńskiego. 16 stycznia powstańcy zajęli wieś Piesczano-Oziorsk. Dzięki temu kontrolowali ponad 20 wsi, nie licząc chutorów.
18 stycznia rozkazem dowódcy sowieckiej 5 Armii została sformowana Grupa Amurska dla zlikwidowania powstania. W jej skład weszły 5 Amurski Pułk Strzelecki, 26 Pułk Kawalerii, 1 Szwadron 2 Priamurskiej Dywizji Kawalerii, pociągi pancerne nr 12 i 14 oraz konno-górska bateria artylerii Kubańskiej Brygady Kawalerii, a także oddział słuchaczy 32 szkoły dywizyjnej ze wsparciem 100 aktywistów partyjnych. Do 23 stycznia wojsko rozgromiło południowo-wschodnią grupę sił powstańczych w wołości tambowskiej, zaś do 1 lutego północno-wschodnią w rejonie wsi Piesczano-Oziorsk. Doprowadziło to do upadku powstania. Większość powstańców uszła do Mandżurii wraz ze swoimi rodzinami. Czekiści rozstrzelali co najmniej 1 tys. osób mieszkających na terenach powstania. Podatek produkcyjny powiększono 2 razy.