W tym samym roku został asystentem w Klinice Chorób Nerwowych i Psychicznych UJ.
W latach 1910–1914 był aktywnym działaczem Związku Młodzieży Polskiej „Zet”, „Zarzewia”, a także należał do Polskich Drużyn Strzeleckich.
I wojna światowa Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich. Od 1914 służył jako lekarz w 2 pułku piechoty w składzie II Brygady, a następnie lekarz III batalionu 6 pułku piechoty w składzie III Brygady. 11 października 1914 awansował na podporucznika, a 1 listopada 1915 na porucznika. Od marca 1916 pełnił funkcję lekarza Legionów Polskich w Dęblinie, Warszawie i Krakowie. W 1917 pełnił służbę w Szpitalu Fortecznym Nr 4 w Krakowie. Za bohaterską postawę wykazaną w czasie walki, 17 maja 1922 został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari" V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.: