Był szkoleniowcem reprezentacji Polski do lat 18. Od lutego 1989 trenował młodzieżowo-olimpijską reprezentację kraju. Wywalczył z nią awans i następnie srebrny medal na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w 1992 w Barcelonie. Po tym sukcesie stał się jednym z głównych kandydatów do zastąpienia na stanowisku selekcjonera reprezentacji Polski Andrzeja Strejlaua. Objął jednak funkcję trenera Legii Warszawa. W pierwszym sezonie pracy zajął z tą drużyną pierwsze miejsce w lidze. Jednak po zweryfikowaniu wyników ostatniej kolejki PZPN odebrał jej punkty zdobyte w meczu z Wisłą Kraków. Tym samym Legia Warszawa straciła tytuł mistrzowski na rzecz Lecha Poznań. Kontynuował pracę z Legią do końca rundy jesiennej sezonu 1993/1994, po czym w przerwie zimowej opuścił Polskę i podjął pracę w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Prowadził tam reprezentację olimpijską oraz klubowe drużyny Chaur Fakkan Club i Al-Khallej.