Wygląd Wielkość dzwonów waha się w granicach od 12 cm do ponad 1 metra. Dzwony z I wieku miały już 60 cm i z biegiem czasu wytwarzano coraz większe, aż w II wieku ich wielkość przekroczyła 1 m, osiągając 134 cm. Największy, znaleziony dōtaku mierzy 144 cm i waży 45 kg (znaleziony w 1881 roku).
Dōtaku wytwarzane w regionie Kinki zawsze mają wzory na powierzchni. Najczęściej spotykany jest wzór nazywany , w którym krzyżują się pasy pionowe i poziome. Wcześniejszym wzorem wykorzystywanym do zdobienia dzwonów był . Miejsca, w których krzyżują się pasy pionowe i poziome mają zazwyczaj kształt rombu, z wyjątkiem dzwonów znalezionych w prefekturze Osaka, gdzie mają kształt okrągły.
Dzwony pochodzące z około drugiej połowy II wieku p.n.e. mierzyły ponad 40 cm i były zdobione wzorem płynącej wody. Wzór ten zanikł około I wieku p.n.e., gdy został zastąpiony prymitywnymi wzorami przedstawiającymi budynki, łodzie, sprzęty i obyczaje z okresu Yayoi.
Przypisy
Bibliografia Jolanta Tubielewicz: Historia Japonii, Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, Wrocław 1984,
Kategoria:Dzwony Kategoria:Archeologia Japonii