Jednocześnie został członkiem Rady Zarządzającej Azjatyckiej Organizacji Instytucji Najwyższej Kontroli (ASOSAI) oraz Międzynarodowej Organizacji Instytucji Najwyższej Kontroli (INTOSAI), a także przewodniczącym Programu Odpowiedzialności Publicznej INTOSAI i ONZ.
16 września 2010 prezydent Lee Myung-bak desygnował go na stanowisko premiera Korei Południowej po tym, jak do dymisji podał się premier Chung Un-chan, a desygnowany wcześniej Kim Tae-ho zrezygnował z nominacji w obliczu oskarżeń o korupcję.
29 i 30 września 2010 w parlamencie odbyła się debata przed zatwierdzeniem go na urząd premiera. Opozycyjna Partia Demokratyczna oskarżyła go o sfałszowanie dokumentów lekarskich w celu uniknięcia służby wojskowej, podejrzanie przesadne wzbogacenie się w czasie kierowania Zarządem Audytu i Kontroli oraz wpływanie na przyznanie funduszy publicznych szkole kierowanej przez jego siostrę. Premier elekt zaprzeczył stawianym mu zarzutom. 1 października 2010 299-osobowy parlament zatwierdził go na stanowisku szefa rządu. Uzyskał 169 głosów poparcia i 71 głosów przeciwnych, przy 4 głosach wstrzymujących się.
Urząd zajmował do 26 lutego 2013, kiedy nowym premierem został Jung Hong-won, mianowany na stanowisko przez nowo wybraną prezydent Park Geun-hye.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Narodowego w Seulu Kategoria:Premierzy Korei Południowej Kategoria:Urodzeni w 1948