Następnie w posiadaniu Hieronima Mieleckiego, jego córki Anny, Stanisława Lubomirskiego, ponownie w rękach Tarnowskich, Michała Kopcińskiego, Michała Toczyskiego, jego syna Wacława i hrabiego Henryka Gustawa Brezy. Na terenie wsi istniał niegdyś folwark.
Podczas rabacji galicyjskiej w lutym 1846 roku chłopi splądrowali miejscowy dwór i kilkakrotnie, ale bezskutecznie, atakowali stamtąd miasto Mielec.
W 1864 roku właściciel dóbr Michał Toczyski został aresztowany za pomoc powstańcom styczniowym. W XIX wieku wieś przecinały drogi z Przecławia do Borowy i z Mielca do Zassowa, a na południowy wschód od zabudowań wsi ciągnął się obszerny bór nazywany lasem podleszańskim. Wówczas wieś była miejscem przewozu przez Wisłokę i była w niej zlokalizowana kasa pożyczkowa. Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich (tom wydany w 1887 roku) wieś liczyła 76 domostw i 404 mieszkańców, z których 393 wyznawało katolicyzm, a 11 judaizm.
W 1899 roku na terenie Podleszan z inicjatywy Wydziału Krajowego wykonano kanał osuszający (stało się to po wylewie Wisłoki z 1897 roku, który dotknął okoliczne miejscowości).