Po wybuchu I wojny światowej, jako kontradmirał, dowodził eskadrą trzech monitorów typu Humber, ostrzeliwujących nacierające wojska niemieckie podczas walk w Belgii w październiku 1914 roku.
W maju 1915 roku Hood objął dowództwo 3. Eskadry Krążowników Liniowych, składającej się z HMS „Invincible” (okręt flagowy), HMS „Inflexible” i HMS „Indomitable”. 31 maja 1916 roku dowodząc swoją jednostką wziął udział w bitwie jutlandzkiej. W pojedynku ogniowym z niemieckimi krążownikami liniowymi jego okręt flagowy otrzymał kilka bezpośrednich trafień. Przynajmniej jedno z nich spowodowało eksplozję ładunków w komorach amunicyjnych na śródokręciu i w konsekwencji natychmiastowe zatonięcie jednostki. Spośród liczącej 1032 osoby załogi uratowało się jedynie sześć osób, nie było wśród nich admirała Hooda. Za swą postawę podczas bitwy został on pośmiertnie mianowany komandorem Orderu Łaźni. Wdowa po nim została matką chrzestną wodowanego w 1918 roku krążownika liniowego HMS „Hood”, nazwanego dla uczczenia admirała Samuela Hooda.
Horace Hood został w 1917 roku upamiętniony w nazwie szczytu Mount Hood (2873 m n.p.m.) w paśmie Canadian Rockies.
Przypisy