Dalsze losy Rei Sylwii po urodzeniu bliźniąt są niejasne i sprzeczne w zależności od zdarzeń podanych w różnych wersjach mitologicznego przekazu. Wprawdzie przyjmowano, iż ostatecznie została zgładzona lub zmarła wskutek złego traktowania, lecz bardziej znana wersja głosiła, że po latach uwięzienia została uwolniona przez dorosłych już synów, którzy wymierzyli sprawiedliwość Amuliusowi (por. uwolnienie Antiopy przez synów – Amfiona i Zetosa). Odmienna wersja podawała, że Amulius rozkazał wrzucić bliźnięta i jej ciało do TybruLucyna Stankiewicz: Ilustrowany słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Ossolineum, 2008, s. 317. (lub że sama rzuciła się do rzeki), gdzie została uratowana przez boga Tiberinusa, który następnie uczynił ją swą małżonką. W innym wariancie mitu poślubiła boga rzeki Anio (dopływu Tybru).
Jej dzieci porzucone na rozkaz Amuliusa u stóp Palatynu, nad brzegiem TybruBogowie, demony, herosi. Leksykon, dz. cyt., s. 332. (lub wrzucone do rzeki i wyniesione przez wodę na brzeg) zostały znalezione przez wilczycę, która je wykarmiła. W jej norze obu braci odnalazł królewski pasterz Faustulus i zabrał na wychowanie, powierzając swej małżonce (Akce Larencji)Lucyna Stankiewicz: Ilustrowany słownik mitologii greckiej i rzymskiej, dz. cyt., s. 319..
Zobacz też Rheasilvia – krater na planetoidzie Westa
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Władcy w mitologii rzymskiej