Z połączenia tych przeciętnych drużyn powstała jedna dość silna, rokująca nadzieję na odegranie istotnej roli w polskim rugby. Tym bardziej, że w Polonii dobrze pracowano z młodzieżą (juniorzy prowadzeni przez Bogusława Rybackiego trzykrotnie w latach 1967-1969 zdobyli wicemistrzostwo Polski), a na dodatek sekcja rugby trafiła pod opiekę Poznańskiej Fabryki Łożysk Tocznych. Już w 1971, Polonia wywalczyła pierwsze mistrzostwo Polski. W 1972, Polonia skończyła sezon na IV miejscu, ale już następnym sezonie 1973 roku, wywalczyła brązowy medal. W 1974, tytuł mistrzowski wrócił na Główną i został tu przez następne dwa sezony 1975 i 1976. Sezon 1977 Polonia zakończyła tytułem wicemistrzowskim. W 1978, mistrzostwo Polski wróciło do Polonii, ale jak się okazało był to już ostatni tytuł mistrzowski w historii poznańskiego rugby. W 1980, Polonia zdobywa jeszcze tytuł wicemistrza Polski, ale sen o złotej Polonii został brutalnie zakończony na początku 1981, kiedy Poznańska Fabryka Łożysk Tocznych odmówiła dalszego sponsorowania. W 1989, próbowano reaktywować sekcję rugby w Polonii, ale nieskutecznie.