thumb|260px|left|Stocznia Schichaua na terenie Młodego Miasta i Wisła, 1893 Pomimo poparcia Zakonu, nie udało się osiągnąć celu założenia i Młode Miasto nie stało się konkurencją dla pozostałych gdańskich miast. Wpływ na to miały kryzys gospodarczy oraz złupienie przedmieść Gdańska przez husytów w 1433 r. Po wypędzeniu Krzyżaków miasto nadal istniało i dopiero na początku 1455 r., w związku z zagrożeniem ponownego usadowienia się w nim wojsk krzyżackich i po uzyskaniu zgody Kazimierza Jagiellończyka, gdańszczanie rozebrali Młode Miasto. Parafię św. Bartłomieja już w 1455 r. przeniesiono na Stare Miasto, podobnie klasztor karmelitów w 1464 r. ostatecznie otrzymał parcelę po starym szpitalu św. Jerzego. Mieszkańcy zostali przesiedleni – część z nich osiadła na terenach Starego Miasta i Starego PrzedmieściaP. Samól, Młode Miasto Gdańsk (1380-1455) i jego patrymonium, Gdańsk 2018, s. 293-321..