12 grudnia 1919 wraz z oddziałem I. P. Nowosiełowa w liczbie 2 tys. ludzi wkroczyli oni do Kuźniecka, z którego kilka dni wcześniej wymaszerował bolszewicki garnizon. Zastopował go we wsi Baczaty oddział I. J. Sizikowa, uznający zwierzchność G. F. Rogowa. Po zagitowaniu bolszewickich żołnierzy większość z nich przeszła do powstańców. Tymczasem do barnaulskiego i kuźnieckiego okręgów zostały skierowane dodatkowe wojska Białych, aby zniszczyć partyzanckie oddziały anarchistów. W tej sytuacji anarchiści, którzy w Kuźniecku represjonowali zarówno miejscowych bolszewików, jak też "kołczakowców", podzielili się. Większość odeszła w kierunku północnym na Kolczugino-Szczegłowsk, zaś reszta ze zdobyczami wyruszyła na południowy zachód w lasy barnaulskiego i bijskiego okręgów. 22 grudnia został zdobyty szturmem Szczegłowsk, w którym stacjonował pułk piechoty Białych. Anarchiści byli jednak cały czas ostrzeliwani przez artylerię Sotkinskiej Dywizji Strzeleckiej 3 Armii Syberyjskiej dowodzonej przez A. W. Kołczaka. Z powodu dużych strat byli zmuszeni wycofać się z miasta na północny zachód do wsi Szczerbaki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Powstanie Rogowa 1919–1920 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.