Osoby uprzedzone często uznają ich prawo do „zwykłego” życia w społeczeństwie, ale wynika to ze współczucia dla ubóstwa, w którym żyją, a nie z naturalnych kontaktów międzyludzkich, i postawy, w ramach której każdy ma prawo do bycia sobą.
Według badań CBOS w 2004 roku sympatię do Romów deklarowało 15% badanych Polaków, zaś niechęć 56%Stosunek do innych narodów, komunikat z badań, CBOS, styczeń 2005 r.. Chociaż w ostatnich latach postawa wobec Romów uległa znacznej poprawie (w 1994 roku niechęć wobec nich deklarowało 75% badanych), to ciągle pozostają oni jedną z najbardziej nielubianych przez Polaków grup etnicznych. Niechęć wobec Romów można określić jako zakorzenioną w kulturze, co jest najbardziej widoczne w warstwie językowej – np. w potocznych określeniach takich jak „ocyganić” (oszukać) czy „wycyganić” (wyprosić, wyżebrać), a także w przesądach, np. „cyganka może zauroczyć małe dziecko”. Bardzo silny jest też negatywny stereotyp Romów postrzeganych jako osoby: dopuszczające się kradzieży, leniwe i niechcące się uczyć. W podobny sposób tworzone są stereotypy i uprzedzenia wobec innych grup społecznych i etnicznych.