Reprezentowała kluby Chemik Kędzierzyn-Koźle i AZS Wrocław.

Pracowała jako nauczycielka wychowania fizycznego w nyskim Zespole Szkół Ekonomicznych, a następnie w Państwowym Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, gdzie w latach 1998–2002 była dyrektorem jego opolskiego oddziału. W 2002 została powołana na stanowisko wiceburmistrza Nysy przez Mariana Smutkiewicza, które zajmowała do 2005. Jako wiceburmistrz opracowała razem z Ryszardem Knosalą program „Darmo studiujesz, za darmo mieszkasz”, dla studentów nyskiej Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej. Po odejściu z urzędu miasta wyjechała do Francji, korzystając ze stypendium Fundacji Współpracy Polsko-Francuskiej i pracowała w administracji miejskiej w Taverny.

Po powrocie do kraju ubiegała się o urząd burmistrza Nysy z ramienia Forum Samorządowego „Nysa 2002”, pokonując w drugiej turze (26 listopada 2006) Janusza Sanockiego stosunkiem głosów 51,63% do 48,37%. 5 grudnia tego samego roku została zaprzysiężona na urząd burmistrza jako pierwsza kobieta w historii Nysy. W trakcie jej kadencji dokonano rewitalizacji fortów nyskiej twierdzy oraz zorganizowano promujące miasto uroczystości beatyfikacyjne Marii Luizy Merkert.