Uchwalenie ustawy Pierwszy projekt ustawy o powszechnej prywatyzacji i narodowych funduszach inwestycyjnych wpłynął do Sejmu 31 sierpnia 1992, zaraz po utworzeniu rządu Hanny SuchockiejRządowy projekt ustawy o powszechnej prywatyzacji i narodowych funduszach inwestycyjnych.. Pomysłodawcami programu byli: Janusz Lewandowski minister przekształceń własnościowych w rządzie Suchockiej oraz Jan Szomburg, a sprawozdawcą w imieniu trzech komisji sejmowych był Marcin Przybyłowicz. 18 marca 1993, na posiedzeniu Sejmu, projekt został odrzucony przez posłów (181 – za, 203 – przeciw), a przeciwko niemu zagłosowała nie tylko cała opozycja, lecz również część posłów koalicyjnych ze Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego i Porozumienia LudowegoAntoni Dudek – Pierwsze lata III Rzeczypospolitej, 1989-2001. Kraków, 2004. ; s. 286..
Niemal natychmiast (3 kwietnia 1993) projekt ustawy wniesiono ponownie, jako pilny projekt rządowy. Tym razem sprawozdawcą dwóch komisji sejmowych był Wojciech Arkuszewski. Uchwalono go już 30 kwietnia 1993 (215 – za, 178 – przeciw)Rządowy projekt ustawy o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji wraz z projektami podstawowych aktów wykonawczych. (druk nr 831 z dn. 1993-03-30)..