Wnętrze wagonu składało się z jednego przedziału pasażerskiego. Drewniane siedzenia wewnątrz ułożone były wzdłuż ścian pojazdu (4 ławki). Dodatkowo było kilka pojedynczych, drewnianych krzeseł. Obniżone pomosty oddzielone zostały drewnianą, oszkloną w górnej części ścianą z przesuwnymi drzwiami. Od wewnątrz ściany były wyłożone drewnianą boazerią z jesionu. Wagon ogrzewany był czterema grzejnikami elektrycznymi na prąd świeży lub z odzysku. Sufit był biały wykonany z wyprofilowanej sklejki. Dach pojazdu był kryty papą izolacyjną i impregnowany płótnem żaglowym po czym kilkukrotnie malowany.
Wersje W celach doświadczalnych, jeden z dostarczonych Krakowskiej Miejskiej Kolei Elektrycznej pojazdów, został wyposażony w koła elastyczne wyprodukowane przez Fabrykę Lokomotyw w Chrzanowie, według systemu szwedzkiej firmy SAB. Wagon ten spotkał się w Krakowie z pozytywnymi ocenami. Uważano, że bieg wozu jest cichy i spokojny jak na ówczesne standardy. Koła tego typu zastosowano w Krakowie dopiero w zakupionych w 1969 roku w tramwajach typu 102N.
Wagon doczepny PN2
Oprócz wagonów silnikowych fabryka produkowała także serię doczep PN2.