Został odnotowany z tym urzędem w roku 1414 przed sądem ziemskim piotrkowskim jako świadek o naganę szlachecką, reprezentując ród Ostojów.
Abel Biel miał trzech synów, Mikołaja, Zygmunta i Henryka. Jego bratem był Henryk Biel z Błeszna, kanonik gnieźnieński. Był rodowcem Ścibora ze Ściborzyc herbu Ostoja.
Znana jest legenda o zamku w Błesznie, wzniesionym przez Abla Biela, mówiąca o bogatym i dumnym rycerzu, który zamieszkiwał ów zamek i często walczył w wojskach królewskich. Rycerz był bardzo pobożny, często modlił się w zamkowej kaplicy. Pewnego razu doszło do konfliktu rycerza z królem i na zbuntowanego poddanego ruszyły wojska królewskie. Zostały jednak one pokonane przez rycerza. Wtedy przemówiła jego pycha. Oświadczył, że jest równy Bogu. W tym momencie rozwarła się ziemia, pochłonęła zamek i jego mieszkańców, a wszystko przykryła woda. Podobno nad bagniskiem, ciemnymi nocami, tliły się płomyki – dusze rycerza bluźniercy i jego sługJ. Zinkow, Podania i legendy szlaku jurajskiego, Częstochowa [b.d.w.], s. 12-13.J. Laberschek, Częstochowa i jej okolice w średniowieczu, Kraków 2006, s. 116-117..
Zobacz też Ostoja (herb szlachecki) Ród Ostojów (Mościców) Ścibor ze Ściborzyc
Przypisy