Swoje notatki, prowadzone od 11 lipca 1941 roku, zakopywał w butelkach po wodzie sodowej przy werandzie swego domu, zostały one odnalezione po wojnie. Skatalogowano i opublikowano je dopiero w latach 90., aczkolwiek do tej pory nie odnaleziono notatek z okresu od listopada 1943 do śmierci Sakowicza w lipcu 1944 roku. Jego notatki na temat zbrodni w Ponarach, opracowane przez Rachelę Margolis, opublikowano dopiero w 1999 pod redakcją Jana Malinowskiego pod tytułem Dziennik pisany w Ponarach od 11 lipca 1941 r. do 6 listopada 1943 r. (hebrajskie wydanie ukazało się w 2000, niemieckie wydanie w 2003, angielskie w 2005; wydanie litewskie w 2012).
Sakowicz zginął w 1944 r., śmiertelnie raniony, prawdopodobnie w zasadzce zorganizowanej przez litewskich kolaborantów (szaulisów), którzy prawdopodobnie zauważyli jego zainteresowanie ich działaniami i postanowili zabić niewygodnego świadka.
Jego mogiła znajduje się na Cmentarzu na Rossie w Wilnie.
Zobacz też
Przypisy
Linki zewnętrzne Alwida A. Bajor: Błędów i potknięć nieprzebrane mnóstwo w przewodniku „Wilno” P. Włodka, Magazyn Wileński, 5/2004.
Kategoria:Ludzie związani z Wilnem Kategoria:Ofiary nacjonalistów litewskich w czasie II wojny światowej Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Zbrodnia w Ponarach Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Rossie w Wilnie Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1944