W kwietniu 1939 awansował do stopnia SS-Brigadeführera.
Dowódca Einsatzgruppe IV
Pod koniec lata 1939 Beutel objął dowództwo Einsatzgruppe IV (znanej też jako Einsatzgruppe Dramburg) – jednej z pięciu (później ośmiu) specjalnych grup operacyjnych niemieckiej policji bezpieczeństwa i służby bezpieczeństwa, które po rozpoczęciu inwazji na Polskę miały podążać w ślad za regularnymi formacjami Wehrmachtu. Zgodnie z założeniami tzw. operacji „Tannenberg” zadaniem Einsatzgruppen miało być przede wszystkim „zwalczanie wszystkich wrogich Rzeszy i Niemcom elementów na tyłach walczących wojsk” oraz „ujęcie osób niepewnych pod względem politycznym” (zwłaszcza tych, których nazwiska figurowały w tzw. Sonderfahndungsbuch Polen). Jednostka Beutela miała towarzyszyć dywizjom niemieckiej 4. Armii, której przypadło zadanie opanowania tzw. „polskiego korytarza” na Pomorzu.
Beutel dowodził Einsatzgruppe IV do połowy października 1939. W tym czasie jego jednostka operowała na terenach Pomorza, północnego Mazowsza i Podlasia, by wreszcie w dniu 1 października wkroczyć do Warszawy. Beutel odpowiadał za wszystkie zbrodnie popełnione w tym okresie przez podległych mu funkcjonariuszy Sipo i SD.