Górka thumb|Ludzie z „Górki” (ok. 1920) thumb|Sanatorium w namiotach (dar Amerykańskiego Czerwonego Krzyża) thumb|Letnia kuracja dzieci w nowych pawilonach thumb|Nowy budynek i młody sad W 1917 roku, w czasie zdrowotnego urlopu po tyfusie plamistym, dr Starkiewicz poznał Zakład Zdrojowy w Busku, gdzie zrodziła się myśl o stworzeniu tu specjalistycznej placówki pediatrycznej. Tego okresu dotyczy cytat:
Dr Starkiewicz rozpoczął długotrwałą akcję propagandową na rzecz sanatorium i poszukiwania sponsorów. Nie przerwał jej krótkotrwały epizod, związany z powołaniem w 1920 roku, przez ówczesnego ministra zdrowia, Witolda Chodźko, na stanowisko dyrektora Departamentu Opieki nad Dziećmi i Młodzieżą. thumb|Współczesna „Górka”
Jednym z pierwszych hojnych ofiarodawców był inżynier górniczy z Sosnowca, Stanisław Knothe, którego imieniem nazwano po latach pierwszą salę nowego sanatorium. Darowizna ta umożliwiła nabycie ziemi pod budowę budynku kolonii dla 30 dzieci z Zagłębia. Głównymi pomocnikami dr. Starkiewicza byli wówczas Adam Ficek i Jakub Nizioł (m.in. jako „minister komunikacji”, który m.in. „zarządzał wynajmowanemi furmankami”), dwaj chłopi z pobliskich wiosek, których poznał w Dąbrowie Górniczej jako pracowników kopalni.