16 grudnia 1920 roku został kierownikiem wyszkolenia dywizyjnego w Dowództwie Okręgu Generalnego „Kraków”.
20 kwietnia 1922 roku wyznaczony został na stanowisko komendanta Obozu Warownego „Przemyśl” w Przemyślu. 3 maja 1922 roku zweryfikowany został w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 7. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 1 sierpnia 1925 roku zastąpił płk. SG Kazimierza Ścibora-Rylskiego na stanowisku dowódcy piechoty dywizyjnej 24 Dywizji Piechoty w Jarosławiu. Pełniąc służbę w Przemyślu, a następnie w Jarosławiu pozostawał na ewidencji 38 pułku piechoty Strzelców Lwowskich jako oficer nadetatowy. Mieszkał w Jarosławiu przy ulicy Jezuickiej 8.
8 października 1926 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki nadał mu tytuł generała brygady z dniem przeniesienia w stan spoczynku – 31 grudnia 1926 roku.
Odznaczenia Krzyż Walecznych – dwukrotnie (1921, 1922)
Przypisy
Bibliografia