Oficjalnie w 1629, a faktycznie w 1634 (kościół parafialny) i 1653 roku (kościół cmentarny) świątynie przejęte zostały przez katolików. W latach 1723–1724 do kościoła parafialnego dobudowano kaplicę św. Barbary, ostatecznie wykończoną w 1730 roku. W 1798 roku na wieży umieszczono nowy hełm, w latach 1848–1851 świątynię gruntownie przebudowano, a w 1873 roku wybudowano nową plebanię (ul. Gliwicka 14); wcześniej – w 1818 roku – zbudowana została również wikarówka (ul. Gliwicka 16).
Z 1736 roku pochodzi jedna z najstarszych zachowanych map, na których pojawia się droga łącząca Tarnowskie Góry z Gliwicami, której częścią jest obecna ulica Gliwicka – mapa księstwa opolskiego autorstwa Iohannesa Wolfganga Wielanda. Natomiast najstarszy zachowany plan obejmujący fragment obecnego tarnogórskiego śródmieścia, wraz z początkowym odcinkiem ul. Gliwickiej, pochodzi z 1797 roku. Jest to projekt budowy pierwszego w mieście wodociągu prowadzącego od 40-calowej maszyny parowej ustawionej na szybie „Reden” (rejon obecnej ul. Skośnej), wzdłuż ul. Gliwickiej, aż do zbiornika wody na rynku. Wodociąg ten uruchomiono 19 października 1797 roku i działał on przez 11 lat.