Piotra i Pawła), którą w kolejnych latach rozbudowywano (w 1545 roku powiększono prezbiterium, a w latach 1560–1563 dobudowano wieżę, która w stanie niemal niezmienionym zachowała się do dziś). Z powodu przechowywania materiałów budowlanych niezbędnych do rozbudowy kościoła na niewielkim starym cmentarzu, jak również ze względu na jego przepełnienie oraz istniejące zagrożenie epidemiczne, w 1559 roku po zachodniej stronie ul. Gliwickiej, za Bramą Gliwicką (extra muros – za miastem) założono nowy cmentarz.
Jednocześnie, ze względu na zwartą zabudowę placu obok kościoła, po 1531 roku ulicę przedłużono o ok. 200 metrów w kierunku północnym, aby wybudować przy niej m.in. siedzibę urzędu górniczego – tzw. Dom Florczaka (ul. Gliwicka 6), który był pierwszym murowanym budynkiem w mieście. W następnych latach ulicę wydłużono o kolejne 150 metrów w kierunku północno-wschodnim, wytyczając na jej końcu nowy, obszerny rynek. W drugiej połowie XVI wieku w jego zachodniej pierzei oraz na odchodzącym od niego odcinku ulicy Gliwickiej powstawać zaczęły okazałe piętrowe kamienice z otwartymi arkadami sklepionych podcieni (ul. Gliwicka 1, 3 i 5 oraz Rynek 17 i 18). W 1598 roku wzniesiono tzw. Dom Gwarka (ul. Gliwicka 2). Według ustaleń dr Danuty Szlachcic-Dudzicz na podstawie danych z aktów własności z lat 1570–1580, przy ul.