Swój bieg kończy na granicy administracyjnej miasta, a jej kontynuacją jest ul. Żołnierska w Bytomiu-Górnikach.
Kręty przebieg początkowego odcinka ulicy wynika z powstawania szybów wydobywczych w XVI wieku, w pierwszych latach istnienia miasta, w samym jego centrum; gdy podczas budowy domu natrafiano na nowe złoże kruszcu, stawiano tam szyb, a dom oraz zabudowania gospodarcze i przylegającą ulicę przenoszono kilkanaście metrów dalej.
Nazwa Droga łącząca powstałe w XVI wieku Tarnowskie Góry z Gliwicami od początku istnienia miasta nazywana była „ulicą gliwicką” bądź „drogą gliwicką”. Swoją oficjalną nazwę Gleiwitzerstraße zyskała dopiero w drugiej połowie XIX wieku, kiedy to urzędowo nadano nazwy wszystkim ulicom w mieście.
25 maja 1925 roku – trzy lata po przyłączeniu Tarnowskich Gór do II Rzeczypospolitej – w ramach akcji zmieniania niemieckich nazw ulic i placów na polskie – ulicy oficjalnie nadano nazwę ulica Gliwicka. W latach II wojny światowej przywrócono nazwę Gleiwitzerstraße. Od 1945 ponownie jest ona pod nazwą ulica Gliwicka.
Do 1990 roku fragment ulicy na terenie dzielnicy Repty Śląskie nosił nazwę ul. Manifestu Lipcowego.