Bardzo mało wiadomo na temat rozrodu tego płaza. Podejrzewa się rozwój bezpośredni, co znajduje uzasadnienie w badaniach jednej z samic. Znaleziono u niej w przyrośniętym do ściany brzucha jajniku 14 mierzących 2–2,5 mm średnicy oocytów, jednakże ich rozmiar wskazuje, że nie były one w pełni rozwinięte. Natomiast tak mała liczba stanowi argument za wspomnianym sposobem rozrodu.
Genetyka Porównywano kariotyp rzeczonego płaza z występującymi u pokrewnych gatunków, jak Gephyromantis granulatus, Gephyromantis leucomaculatus, Gephyromantis moseri, Gephyromantis redimitus, Gephyromantis zavona, Gephyromantis pseudoasper i Gephyromantis luteus (przez autorów zaliczane wszystkie do rodzaju Mantidactylus), zwracając uwagę na wygląd i ogólną strukturę chromosomów i chromatyny, a także lokalizację obszarów jąderkotwórczych (NOR). Wyniki, potwierdzając przydatność określania lokalizacji NOR w filogenetyce, wykazały najbliższe pokrewieństwo pomiędzy opisywanym gatunkiem a G. redimitus, G. zavona i G. leucomaculatus. Wszystkie gatunki posiadają 13 par chromosomów. U G. salegy obszar jąderkotwórczy mieści się na 6. parze.
Status W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN płaz ten od 2004 roku klasyfikowany jest jako gatunek narażony (VU, ).