W 1934 otrzymał z Zamościa propozycję objęcia kierownictwa powiatowego sekretariatu BBWR. Wrócił do Zamościa, i w dniu 10 kwietnia 1934 objął to stanowisko. Po rozwiązaniu BBWR w październiku 1935, przez jakiś czas był bez pracy, ale 4 stycznia 1936 podjął pracę w charakterze sekretarza sądu grodzkiego w Zamościu i otrzymał mieszkanie w budynku sądu. We wrześniu 1937 rozpoczął zaoczne studia na Wydziale Prawa i Nauk Społecznych KUL, których ze względu na wybuch wojny nie ukończył.

Ze względu na nowe miejsce zamieszkania, zmieniono mu przydział do 3 pułk artylerii lekkiej Legionów w Zamościu. Po odbyciu kolejnych ćwiczeń wojskowych w 1938 awansował do stopnia porucznika.

18 kwietnia 1938 zawarł związek małżeński z Cecylią Tomczak. Ze związku tego urodziło się dwóch synów: Krzysztof Antoni (26 grudnia 1938) i Antoni Zbigniew (15 sierpnia 1941).

Brał udział w kampanii wrześniowej, ale jego droga bojowa nie jest znana, z uwagi na brak danych w którym dywizjonie 3 pułku służył. Po powrocie z kampanii wrześniowej, nie zarejestrował się jako oficer u władz okupacyjnych. Przez krótki czas pracował w Polskim Czerwonym Krzyżu w Zamościu, a następnie poświęcił się całkowicie działalności konspiracyjnej.