Był to pierwszy 4-drzwiowy sedan Volkswagena, cechował się nadwoziem samonośnym, zawieszeniem przednim ze sprężynami śrubowymi i kolumnami MacPhersona, tylnym zawieszeniem opartym na wahaczach oraz ręczną skrzynią biegów z hydraulicznie sterowanym sprzęgłem. Akumulator umieszczony był pod fotelem kierowcy (fotelem pasażera w wersjach dla krajów z ruchem lewostronnym). W modelu zastosowano standardowo całe szyby boczne – bez wywietrzników, co pozwalało na podróż bez przeciągów, lakier metalizowany bez dopłat, opony radialne, wykładzinę podłogową, zegarek, elektryczne podgrzewanie tylnej szyby, system wentylacji wnętrza oraz sterowany termostatem układ dodatkowego ogrzewania.
411 W momencie uruchomienia produkcji, model 411 napędzany był silnikiem o pojemności 1679 cm³ zasilanym dwoma gaźnikami. W 1969 wprowadzono do niego elektroniczny układ wtryskowy Bosch D-Jetronic, moc maksymalna wzrosła z 69 do 81 KM. Ten sam układ wtryskowy stosowano w Porsche 914, które trafiło do produkcji także w 1969 roku. Na rynku europejskim wersja z wtryskiem nosiła dodatkowe oznaczenie 'E' (od Einspritzung). Pojedyncze okrągłe przednie reflektory zastąpiono podwójnymi.