Autorem wielu turcyków jest Krzysztof Warszewicki. Jest on autorem Paradoxa (Kraków 1598) oraz trzech mów (Turciae tres, Praga 1589) i jedenastu kolejnych (Turcicae quattuorecim, Kraków 1595). W swoich pracach autor pisze o wyższości religii chrześcijańskiej nad muzułmańską, planach koalicji antytureckiej. Jego utwory są jednak bardziej dojrzałe niż Grabowskiego czy Warszewickiego.
Bartosz Paprocki, znany heraldyk, jest również autorem turcyku: Historia żałosna o prędkości y okrutności tatarskiey, a o srogim mordowaniu i popsowaniu ziemi Ruskiey y Podolskiey, które się stało ksieżyca października roku 1575 (Kraków 1575).
Literatura antyturecka stawała się coraz popularniejsza. Około 1595 roku, gdy wydawało się, że Polska rozpocznie wojnę z Turcją, ukazało się wiele prac: S. Karnkowskiego Deliberacya o społku y zwiazku Korony Polskiey przeciw Turkom, S. Klonowicza Pożar, upominanie do gaszenia y wróżka o upadku mocy Tureckiey, K. Damineusa Liga z zawadą koła poselskiego spólnego narodu korony Polskiey y Wielkiego Ksiestwa Litewskiego. W tym samym czasie, oprócz dzieł naszych autorów, ukazało się wiele prac autorów obcych.